Życiorys Franciszka Stuska
patrona jaśkowickiej szkoły zacytowany z kroniki szkolnej (tom1)

            Franciszek Stusek urodził się 9 października 1882 roku w Rudzicy, woj. Bielsko Biała. Z zawodu nauczyciel, długoletni kierownik i budowniczy szkoły powszechnej w Jaśkowicach, narodowy działacz śląski, prowadził ożywioną pracę oświatową, organizator życia kulturalnego, jego działalność przyczyniła się do utrzymania języka, obyczajów i kultury polskiej wśród  Ślązaków.
            Pochodził z wielodzietnej rodziny chłopskiej. W 1906 roku ukończył szkołę ludową w Rudzicy, a w 1909 szkołę wydziałową w Skoczowie. Następnie kształcił się w Seminarium Nauczycielskim w Cieszynie w latach 1909-1911 i Borku (1911-1914). 9 lipca 1914 roku złożył egzamin dojrzałości i uzyskał prawo pełnienia „obowiązków tymczasowego nauczyciela młodszego lub tymczasowego nauczyciela w publicznych szkołach pospolitych z językiem wykładowym polskim względnie polsko-niemieckim na Śląsku austriackim.”
             Kiedy wybuchła I wojna światowa został powołany w dniu 2 sierpnia 1914 roku do służby wojskowej w 16 pułku strzelców w Krakowie. Pod koniec sierpnia tego roku zgłosił się dobrowolnie na front. 24 października w bitwie koło Kozienic pod Dęblinem dostał się, jak i cały prawie pułk, do niewoli rosyjskiej. Jako jeniec przebywał w Tiumeniu na Syberii, a następnie w guberni czerniszkowskiej, skąd wrócił dnia 8 maja 1918 roku do Tarnopola. 4 listopada tego roku zgłosił się ochotniczo do służby w formujących się oddziałach Wojsk Polskich w Boguminie. Brał udział w obronie Śląska, został wówczas odznaczony Srebrnym Krzyżem II klasy i kolejno awansował do stopnia sierżanta. W listopadzie 1919 roku został zwolniony z wojska wraz z innymi Ślązakami z powodu plebiscytu na Śląsku Cieszyńskim.
             Od dnia 15 grudnia 1919 roku był nauczycielem prowizorycznym w dwuklasowej szkole mieszanej w Rudzicy. W tym czasie działał w miejskiej spółce spożywczej i w gminie. Brał udział w wakacyjnym Kursie Uniwersyteckim dla nauczycieli szkół powszechnych, ludowych i wydziałowych w Cieszynie (2-14 lipiec 1923r.)
             W tym  samym roku Wydział Oświecenia Publicznego Województwa Śląskiego mianował Franciszka Stuska na stanowisko kierownika szkoły powszechnej  w Jaśkowicach, którą to funkcję pełnił od 1 IX 1923 r. do wybuchu II wojny światowej.
             Od samego początku pracy w Jaśkowicach jego wielkim pragnieniem było wybudowanie nowej szkoły, jak mawiał: „szkoły z prawdziwego zdarzenia”. Należał do Towarzystwa Popierania Budowy Publicznych Szkół Powszechnych, którego celem była „działalność w zakresie budownictwa publicznych szkół powszechnych i zaopatrzenia ich w niezbędne urządzenia i pomoce naukowe.” Dzięki inicjatywie i zaangażowaniu społecznemu wybudował nową szkołę sześcioklasową w latach 1934-36. mieściło się w niej również przedszkole i mieszkanie dla kierownika szkoły. Pracowało siedmiu nauczycieli i jedna wychowawczyni przedszkola.
Franciszek Stusek uczył języka ojczystego i matematyki. Jego ulubionym przedmiotem był śpiew. Założył chór szkolny, który pod jego batutą często zdobywał pierwsze miejsca i otrzymywał wiele nagród. Pracował również społecznie, min. był okręgowym komisarzem spisowym w powiecie pszczyńskim. Za ofiarną pracę w czasie przeprowadzania powszechnego spisu ludności  w dniu 9 XII 1932 roku otrzymał odznakę. Władze państwowe doceniając jego działalność dydaktyczno-wychowawczą, ideową i społeczną nadały Franciszkowi Stuskowi Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości. Był założycielem i dyrygentem miejscowego chóru „Harfa”. Poza tym dyrygował chórami  „Lutnia” w Czerwionce i „Echo” w Łaziskach Górnych. W okresie od 1932 do 1937r. był prezesem Okręgu Mikołowskiego, a w latach 1927-1932 oraz 1935-1939 dyrygentem tego okręgu. Był również członkiem Zarządu Głównego Związku Śląskich Kół Śpiewaczych oraz sędzią konkursowym.
              Franciszek Stusek był człowiekiem o ogromnym poczuciu obowiązku, dobrym i serdecznym a zarazem niezwykle wymagającym nauczycielem i wychowawcą. Prowadził szeroko zakrojoną działalność kulturalno-oświatową, był założycielem wielu związków, stowarzyszeń i organizacji. Obok śpiewaczych, o których już była mowa, założył między innymi zespół teatralny, który wystawiał swoje przedstawienia nie tylko w Jaśkowicach, ale i w innych sąsiednich miejscowościach oraz  przeprowadził wiele imprez sportowych dla młodzieży na wybudowanym z jego inicjatywy boisku szkolnym. Uczył własnym przykładem szlachetności, patriotyzmu, sumienności, kultury osobistej, uczciwości, miłości i przywiązania do Ziemi Ojczystej.
              Po wybuchu II wojny światowej w dniu 3 września 1939r. został aresztowany przez wojska hitlerowskie wraz z dwoma synami i innymi mieszkańcami okolicznych miejscowości i wysłany do obozu w Norymberdze. Z obozu powrócił 1 lutego 1940 roku i zaczął pracować jako siła pomocnicza w dwuklasowej szkole w Roztopicach. 30 kwietnia został zwolniony z pracy, ponieważ nie podpisał Volkslisty. W tym czasie współpracował z podziemiem min. zbierał pieniądze na wykup więźniów, dostarczał fałszywe dokumenty, ukrywał zbiegłych z obozów więźniów oraz organizował pomoc żywnościową dla jeńców obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu. W sierpniu 1942 roku wywieziony na przymusowe roboty do Niemiec. Tam ciężko i nieuleczalnie zachorował i w sierpniu 1944 roku został zwolniony. Powrócił do domu, gdzie pomimo ciężkiej choroby został zmuszony do kopania rowów przeciwczołgowych
aż do października 1944 roku.

              Zmarł 14 listopada 1944 r. w Roztopicach k. Rudzicy. Po wojnie Związek Śląskich Kół Śpiewaczych Okręgu Mikołów w uznaniu zasług F. Stuska jako działacza i długoletniego dyrektora okręgowego dla ruchu śpiewaczego na Górnym Śląsku ufundował nagrobek na jego mogile. Uroczyste poświęcenie nagrobka wraz ze złożeniem wieńców i kwiatów przez delegacje 10 chórów Okręgu Mikołowskiego oraz odśpiewaniem pieśni chóralnych, które uczciły śmierć zmarłego kolegi odbyło się dnia 30 października 1949r. na cmentarzu w Rudzicy – rodzinnej miejscowości Stuska.
              W październiku 1986 r. odbyły się uroczystości nadania naszej szkole imienia Franciszka Stuska, który był inicjatorem i budowniczym tej szkoły.